Uitleg:
1. formele uitspraak van een gezaghebbende instantie, dat een instelling of persoon, volgens europese normen op het gebied van onafhankelijkheid, deskundigheid en betrouwbaarheid, competent is om bepaalde taken uit te voeren 2. certificering van certificatie-instellingen, laboratoria en inspectiediensten door daarvoor aangewezen accreditatie-instanties
NB:
combineren met de betreffende organisatie zoals ziekenhuizen, laboratoria, hogescholen, universiteiten enz.
Meer algemene term:
kwaliteitszorg
Zie ook:
certificering
erkenning
Rubriek:
S03.3 bedrijfsvoering
S10.4 hoger onderwijs
ZW1.1 zorg en welzijn algemeen
|
